Ubezpieczenia i Prawo Pracy nr 6 (624) z dnia 10.03.2025 r.
Do podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego i zasiłków z ubezpieczeń społecznych przyjmuje się przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi co do zasady za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jeśli pracownik w którymś z miesięcy tego okresu nie osiągnął wynagrodzenia wskutek nieobecności w pracy z przyczyn usprawiedliwionych, ale przepracował co najmniej połowę obowiązującego go czasu pracy, wynagrodzenie za taki miesiąc przyjmuje się po uzupełnieniu.
(czytaj wiecej – https://gofin.pl/skladki-zasilki-emerytury/)